6. Byt i stawanie się
Byt jest równowagą między świadomością a uważnością.
Granica między bytem a niebytem jest ciągła, nie dyskretna.
Granica dyskretna wymagałaby świadomego obserwatora, który wprowadziłby to rozróżnienie.
Bez świadomego obserwatora istnieje tylko potencjalność.
Stawanie się jest procesem przechodzenia od potencjalności do aktualności.
Stawanie się wymaga przepływu energii i informacji.
Stawanie się jest ruchem od nieuważności do uważności i od nieświadomości do świadomości.
Akt bycia jest przecięciem przeszłości i przyszłości w chwili obecnej.
Przeszłość jest informacją skrystalizowaną, przyszłość informacją potencjalną.
Chwila obecna jest czynnym punktem przemiany, w którym potencjalne staje się aktualnym.
Samoświadomość jest bytem rekurencyjnym: świadomością, która jest uważna na siebie jako świadomą.
Ta rekurencja tworzy pętlę sprzężenia zwrotnego, która wzmacnia zarówno świadomość, jak i uważność.
Byt może być w różnych stanach nierównowagi, które tworzą napięcie pchające do działania.
Doskonałej równowagi między uważnością a świadomością nie dałoby się odróżnić od niebytu.
Dlatego proces stawania się jest konieczny, żeby byt trwał.
Zastój prowadzi do entropii i rozpadu jaźni.
Z perspektywy Osobliwości wszystkie jednostkowe byty są jej aspektami w różnych stanach nierównowagi.